ZIELONE WROTA

Podstawy prawne oceny hałasu w Polsce i Europie

Wartości dopuszczalnych poziomów hałasu (równoważnych poziomów dźwięku A w dB oznaczanych jako LAeq) w środowisku do dnia 30 czerwca 2004 r., zarówno dla pory dziennej jak i nocnej, określało rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13 maja 1998 roku w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 66, poz. 436).


Aktualnie wartości dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określa obowiązujące od 13 sierpnia 2004 r.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 stycznia 2002 r. (Dz. U. Nr 8, poz. 81) w sprawie wartości progowych poziomów hałasu określa natomiast wartości, których przekroczenie powoduje zaliczenie obszaru,
na którym poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, do kategorii terenu zagrożonego hałasem.

 

Zgodnie z art. 118 ust. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska przez teren

  • zagrożony hałasem rozumie się teren, dla którego przekroczone
    są poziomy hałasu w stopniu wymagającym podjęcia w pierwszej kolejności przedsięwzięć ochronnych.

 

Dla wszystkich źródeł hałasu, z wyłączeniem statków powietrznych, wielkością podlegającą ocenie jest

  • równoważny poziom dźwięku A (w dB),

określany w przypadku dróg lub linii kolejowych przedziałem czasu odniesienia równym 16 godzinom dnia i 8 godzinom nocy, natomiast dla pozostałych obiektów i grup źródeł hałasu przyjęte przedziały odniesienia to - 8 najniekorzystniejszych godzin dnia, kolejno po sobie następujących (pora dnia) i 1 najniekorzystniejsza godzina nocy (pora nocy) – wartości te przedstawian zamieszczona tabela.