ZIELONE WROTA

rezerwat KORYCINY

Rezerwat leśny obejmujący kompleks liściastych lasów grabowo - dębowych na Wyżynie Drohiczyńskiej. Chroni naturalne grądy typowe i wilgotne z rzadkimi gatunkami roślin np. miodunką miękkowłosą, turówką leśną i fiołkiem przedziwnym.


Powierzchnia (ha): 89,06

 

Rok utworzenia: 1975

 

Powstały na podstawie aktu:
Zarządzenie MLiPD z 26.03.1975 r. (M.P. Nr 71, poz. 64)

 

Cel ochrony:
Zachowanie w naturalnym zbiorowisk leśnych grabowo - dębowych charakterystycznych dla Wyżyny Drohiczyńskiej.

 

Opis:
Typ rezerwatu: leśny.
Położony jest w gminie Grodzisk powiat Siemiatycze, w środkowej części głównego kompleksu Nadleśnictwa Rudka w odległości 2 km na północ od wsi Koryciny i 6 km na południe od wsi Rudka, leżącej na trasie Ciechanowiec - Bielsk Podlaski. Dojazd autobusem PKS do przystanku Małyszyn 1 km na południowy-zachód od rezerwatu. Rezerwat znajduje się w północno-zachodniej części Wysoczyzny Drohickiej na obszarze zdenudowanej moreny dennej zlodowacenia środkowo-polskiego.

Teren rezer­watu przedstawia się w postaci łagodnego wyniesienia wydłużonego ze wschodu na zachód i opadającego w kierunku północnym ku zatorfionej dolinie rzeczki Siennicy, a w południowym ku dolinie niewielkiego strumienia stanowiącego dopływ rzeczki Siennicy. Obie doliny są zmeliorowane, a zarówno Siennica, jak i strumień znajdujący się przy południowej granicy rezerwatu płyną wyprostowanymi, pogłębionymi rowami. W związku z tym w przyległych partiach rezerwatu stosunki wodne zostały zmienione. Teren rezerwatu jest równy, pochylony w kierunku północnym. Różnice wysokości są niewielkie i wynoszą od 140 do 147 m n.p.m. Zalegają tu gliny zwałowe o dość zróżnicowanym składzie mechanicznym; od piasków gliniastych lekkich do glin ciężkich.

Głównymi składnikami drzewostanu są dąb szypułkowy i grab. Domieszkę stano­wią: brzoza brodawkowata, osika i świerk oraz sporadycznie kilka innych gatunków. Łącznie na terenie rezerwatu występuje 15 gatunków drzew i 11 gatunków krzewów. Spośród drzew szczególnie dużą ekspansywność przejawia grab. Również wyraźnie zwiększają swój udział: lipa i klon. Szczególnie charakterystyczna jest regeneracja lipy wytępionej tu przed laty w wyniku nadmiernego użytkowania jej łyka na wyrób sprzętów domowych, sznurów i obuwia. Natomiast w procesie regeneracji zbiorowisk roślinnych ustępują z drzewostanu sosna, brzoza brodawkowata i osika. Szczególną dorodnością odznaczają się dęby. W północnej i południowej części rezerwatu osiągają one średnicę 107 cm i wysokość 30 m. Ogółem na terenie rezerwatu jest 15 dębów o średnicy pnia ponad 100 cm. Grab osiąga średnicę ponad 70 cm przy wysokości 24 m i masę prawie 5,5 m3, brzoza-średnica ponad 75 cm, wysokość 31 m i masę ponad 6 m3, osika - średnicę 75 cm i wysokość 27, a masę 6,5 m3, sosna-średnicę 67 cm, wysokość 28 m, a masę 4,5 m3, świerk - średnicę 87 cm, wysokość 33 m i ponad 7 m3 masy.

Stopień zachowania lasów w różnych częściach rezerwatu jest inny. Mają one zupełnie naturalny charakter w części północnej i południowej, natomiast w części środkowej w wielu miejscach występują ślady użytkowania rolniczego. Miało to miejsce prawdopodobnie na przełomie XVIII i XIX wieku. Od dawna też w rezerwacie wypasa się bydło i wygrabia ściołę, co trwa jeszcze do dziś. Szczególnie silne zniekształcenia roślinności występują w części zachodniej, przy granicy z gruntami użytkowanymi rolniczo. Głównym typem zbiorowiska leśnego na terenie rezerwatu jest zespół grądu miodownikowego Melitti-Carpinetum. W środkowej jego części w miejscach użyt­kowanych niegdyś rolniczo, zbiorowiska wykazują pewne zniekształcenia przejawiające się głównie stosunkowo dużym udziałem w drzewostanie brzozy i osiki. W południowej i północnej części rezerwatu, w miejscach obniżonych wzdłuż cieków występuje zespół grądu Tilio-Carpinetum zróżnicowany na dwa podzespoły: typowy Tilio-Carpinetum typicum i wilgotny T. -C. stachyetosum. Zbiorowiska tego zespołu na całej powierzchni mają charakter zupełnie naturalny, choć często nieco zniekształcony trwającym wciąż wypasem bydła i wygrabianiem ścioły. Spośród gatunków podlegających ochronie na terenie rezerwatu występują: waw­rzynek wilczełyko Daphne mezereum, gnieźnik leśny Neottia nidus-avis, podkolan biały Platanthera bifiolia, widłak goździsty Lycopodium clavatum, widłak jałowcowaty L. annotinum. Z innych rzadkich gatunków wymienić należy: miodunkę miękkowłosą Pulmonaria mollissima, gorysza sinego Peucedanum cervaria, fiołka przedziwnego Viola mirabilis, turówkę leśną Hierochloe australis.

 

Gmina, do której należy obiekt:
Grodzisk

 

Mapa i położenie obiektu: