ZIELONE WROTA

rezerwat GÓRA PIESZCZANA

Rezerwat leśny powołany dla ochrony fragmentów, dobrze wykształconych, borów sosnowo- świerkowych w Puszczy Knyszyńskiej. Występują tu rzadkie gatunki flory np.: lilia złotogłów, podkolan biały, raganek duński, goździk piaskowy i arnika górska.


Powierzchnia (ha): 220,10

 

Rok utworzenia: 1987

 

Powstały na podstawie aktu:
Zarządzenie MOŚiZN z 19.02.1987 r. (M.P. Nr 7, poz. 55)

 

Cel ochrony:
Zachowanie w naturalnym stanie borów sosnowo - świerkowych charakterystycznych dla Puszczy Knyszyńskiej.

 

Opis:
Typ rezerwatu: leśny


Położony jest we wschodniej części Puszczy Knyszyńskiej, na terenie Nadleśnictwa Waliły, w Obrębie Krynki. Obejmuje oddziały 147-150 oraz 170-173. Dojazd autobusem PKS do wsi Talkowszczyzna położonej 6 km na północ od rezerwatu lub wsi Nowosiółki leżącej 5 km na południowy-zachód od rezerewatu. Celem rezerwatu jest zachowanie fragmentu Puszczy Knyszyńskiej o naturalnym charakterze, obejmującego bory sosnowo-świerkowe ze stanowiskami wielu roślin rzadkich, wśród których szereg podlega ochronie gatunkowej.

 

Teren rezerwatu jest sfalowany. Ogólnie nachylony w kierunku zachodnim, wzniesiony średnio 170m n.p.m. Różnice wysokości wynoszą około 17m. Najwyżej wzniesiony punkt znajdujący się w północno-wschodnim narożu rezerwatu osiąga 174,7m n.p.m., natomiast najniżej położonym miejscem jest północno-zachodnie naroże rezerwatu wzniesione 158m n.p.m.

 

Głównym typem zbiorowiska leśnego na terenie rezerwatu jest trzcinnikowo-świerkowy bór mieszany Calamagrostio-Piceetum. Drzewostan dorodny złożony jest z sosny z domieszką świerka. Świerk występuje również w dolnej warstwie drzew. Warstwa krzewów złożona jest głównie z podszytu świerkowego i pojedynczo występujących: leszczyny, wiciokrzewu suchodrzewu, trzmieliny brodawkowatej. W runie występują gatunki chronione: tajęża jednostronna Goodyera repens (dość licznie, tworząc miejscami bogate skupienia), widłak jałowcowaty Lycopodium annotinum (często, w wielu miejscach masowo), widłak goździsty L. clavatum (w wielu miejscach, niekiedy dość licznie), lilia złotogłów Lilium martagon (rzadko) i rzadko podkolan biały Platanthera bifolia.

 

Południową część oddziałów 171, 172 i 173 zajmuje trzcinnikowo-sosnowy bór mieszany Calamagrostio-Pinetum. Drzewostan złożony jest z sosny z domieszką brzozy rodawkowatej. W niższej warstwie drzew i w podszycie występuje świerk. runo dobrze rozwinięte odznacza się dużym bogactwem roślin z udziałem wielu gatunków kserotermicznych i rzadkich, jak miodunka wąskolistna Pulmonaria angustifolia, ciemiężyk białokwiatowy Vincetoxicum officinale leniec bezpodkwiatowy Thesium ebracteatum, goździk piaskowy Dianthus arenarius, jaskier wielokwiatowy Ranunculus polyanthemos, rzęplica polska Koeleria polonica, głowienka wielokwiatowa Prunella grandiflora, raganek duński Astragalus danicus, turówka leśna Hierochloe autralis, przetacznik łosowy Veronica spicata, mącznica lekarska Arctostaphylos uva ursi oraz gatunki chronione: widłak goździsty, sasanka otwarta Pulsatilla patens, tajęża jednostronna, arnika górska Arnica montana.

 

W zachodniej części oddziału 150 w słabo zaznaczonym rynnowatym obniżeniu występuje bór mieszany odchylony ku lasowi mieszanemu Corylo-Piceetum z niewielkimi fragmentami zbliżonymi do świerkowej postaci grądu. Drzewostan złożony z sosny i świerka z domieszką brzozy odznacza się dorodnością i wysoką zasobnością. Świerk osiąga tu wysokość 31 m, sosna 30 m przy średniej pierśnicy odpowiednio 36 i 37 cm.

 

W środkowej i północnej części rezerwatu oraz w południowej części oddziału 170 w wielu miejscach występuje bór brusznicowy Vaccinio vitis-idaeae-Pinetum.

 

Gmina, do której należy obiekt:
Szudziałowo

 

Mapa i położenie obiektu: