Najbardziej cenną częścią Obszaru jest Białowieski Park Narodowy. Jest to najstarszy polski park narodowy (1921 r.). Obejmuje najlepiej zachowaną część Puszczy Białowieskiej, odznaczającą się występowaniem większości typów lasu spotykanych w Puszczy. BPN to ostatnie w tej części Europy niżowe lasy naturalne o charakterze pierwotnym. Liczne fragmenty Parku zachowały do dnia dzisiejszego charakter lasów pierwotnych, a więc takich,  jakie przed tysiącami lat pokrywały większość tej części Europy. Jest to ewenement w strefie lasów liściastych i lasów mieszanych na niżu Europy, stąd taka wysoka ranga Parku w opinii organizacji międzynarodowych. Skład gatunkowy lasów Parku odbiega znacznie od współczesnych lasów Polski, bowiem gatunki liściaste tworzą 2/3 ich składu, a na gatunki iglaste (sosna, świerk) przypada 1/3 udziału. Wiele z drzew osiąga imponujące rozmiary np. dęby dorastają do 41 m wysokości, 200 cm średnicy i dożywają 500 lat! Tu występuje największe zwierzę naszego kontynentu – żubr, będący symbolem  BPN oraz symbolem ochrony przyrody w naszym kraju .
     Białowieski Park Narodowy został przez UNESCO w 1977 r. uznany za Rezerwat Biosfery, zaś w 1979 r. za obiekt Dziedzictwa Światowego. Od 1992 r. wraz z Państwowym Parkiem Narodowym "Biełowieżskaja Puszcza" tworzy pierwszy w Europie transgraniczny obiekt przyrodniczy Dziedzictwa Światowego.

Puszcza Białowieska

Rozporządzenie Wojewody Białostockiego określiło dozwolone zasady zagospodarowania Obszaru Chronionego Krajobrazu Puszczy Białowieskiej:

'Celem Obszaru jest ochrona i zachowanie Puszczy Białowieskiej stanowiącej ostatnie ostoje naturalnych puszcz nizinnych w Europie oraz wyróżniającej się wysokimi walorami krajobrazowymi, kulturowymi i wypoczynkowymi.

Do ogólnych zasad zagospodarowania i wykorzystania Obszaru należy:

1)      uzgadnianie z Wydziałem Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego w Białymstoku projektów działań gospodarczych mogących wywrzeć istotny wpływ na walory przyrodnicze i krajobrazowe Obszaru, 

2)      preferowanie na terenie Obszaru turystyki krajoznawczej, jako formy najmniej uciążliwej dla środowiska przyrodniczego, a jednocześnie posiadającej walory dydaktyczne dla jej uczestników,

3)      otaczanie szczególną opieką miejsc pamięci narodowej, zabytków przyrodniczych i kulturowych,

4)      utrzymywanie ścisłego kontaktu z miejscową ludnością w sprawach związanych z ochroną walorów Obszaru.

Na terenie Obszaru zabrania się:

1)      lokalizacji nowych i rozbudowy istniejących zakładów przemysłowych oraz innych inwestycji powodujących ponadnormatywne zanieczyszczania powietrza, wody i gleby, stanowiących źródło nadmiernego hałasu, naruszających stosunki wodne oraz walory przyrodnicze i krajobrazowe,

2)      zabijania, niszczenia i uszkadzania wszystkich gatunków fauny i flory, z wyjątkiem gatunków uniemożliwiających prowadzenie racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej, rybackiej i łowieckiej oraz zagrażających zdrowiu, życiu lub warunkom higienicznym człowieka oraz zwierząt hodowlanych,

3)      wysypywania, zakopywania i wylewania odpadów lub innych nieczystości, poza miejscami do tego wyznaczonymi w planie zagospodarowania przestrzennego,

4)      zmiany stosunków wodnych, mogących pogorszyć bilans wodny Obszaru oraz zmienić naturalny bieg rzek i starorzeczy,

5)      naruszania powierzchni ziemi i niszczenia gleby, z wyjątkiem prac związanych z gospodarką rolną i leśną oraz tworzenia nowych miejsc eksploatacji powierzchniowej surowców mineralnych i organicznych, z wyjątkiem potrzeb lokalnych,

6)      zanieczyszczania, osuszania, zasypywania i pozyskiwania osadów biogenicznych ze śródpolnych i śródleśnych zagłębień terenowych, tzw. „oczek wodnych” oraz starorzeczy,

7)      biwakowania poza miejscami wyznaczonymi w planach zagospodarowania przestrzennego,

8)      organizowania rajdów motorowych i samochodowych'

Mapa obszaru:

Materiał tekstowy pochodzi z Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego w Białymstoku i Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku.